4 Mart (2010), Abhazya Cumhuriyeti’mizin kurucu lideri, 1992-93 savaşının başkomutanı ve ilk devlet başkanımız Vladislav Ardzınba’yı kaybettiğimiz gündür...
O’nun kararlılığı, cesareti, ileri görüşlülüğü ve halkını kucaklayan liderliği sayesinde Abhazya bugünlere ulaştı. Abhazya halkı zaferini, onurunu , gururunu ve geleceğini O’nunla kazandı.
O sadece Abhazya halkının değil Kuzey Kafkasya’nın tüm kardeş halklarının, dünyada özgürlük
mücadelesi veren tüm halkların kahramanıydı. O’nu unutmayacağız ve sonsuza dek kalbimizde yaşatacağız. Anısı önünde saygıyla, sevgiyle eğiliyoruz...
Abhazya halkı şanslıydı; tarihinin en kritik döneminde Ardzınba gibi bilgili-kararlı-güçlü-birleştirici bir lidere sahip oldu. Ardzınba sadece Abhazya’da değil, Kuzey Kafkasya’da yüzyıllardır ilk kez bütünleştiren, başarıya ulaştıran, kazandıran bir lider, başaran bir kahraman olarak tarihe geçmiştir.
Şöyle yakın tarihimizi karıştırıp lider bellediklerimizi, kahraman bildiklerimizi bir bir hatırlayalım, hemen tamamının başarısızlığın liderleri ve kahramanları olduğunu göreceğiz; ya kıyımımızla sonuçlanan ölçüsüz maceralara öncülük etmişlerdir ya da sürgünümüzle biten hesapsız başkaldırılara. İlk kez Ardzınba başarının lideri olmuştur, halkını zafere ve bağımsızlığa taşımıştır. İşte Ardzınba’yı özel kılan budur.
Ardzınba şanslıydı, Abhazya halkı kendisini sevdi, saydı, güvendi ve sonuna kadar destekledi. O’nu sımsıkı kucaklayıp bağrına bastı. Dahası, O’nu putlaştırmadan ve hamasete kurban etmeden sevmeyi ve onurlandırmayı bildi; kendinden biri saydı, bir adım önde tutup arkasından yürüdü. Doğrusunda peşinden gitti, yanlışında ‘dur’ diyebildi. O’nu bir insan olarak, kendisi olarak taçlandırdı. Abhazya halkı, hiçbir eksiğin Ardzınba’yı değersizleştirmeyeceğini bildiği kadar, hiçbir fazlanın O’nu ilahlaştırmayacağını da bildi. İşte Abhazya halkını özel kılan
budur.
Abhazya halkının Ardzınba ile ilişkisi, günümüz dünyasında toplum-lider ilişkisinin nasıl olması gerektiğini dair bir ders niteliğindedir.Bu ilişki en zor dönemde dahi demokratik özelliğini kaybetmemiştir, liderin en güçlü olduğu zamanda bile dengesini yitirmemiştir. Savaştan yeni çıkmış bir ülkede bunu başarmak ancak içselleşmiş bir demokrasi anlayışı ve güçlü bir özgürlük ruhu ile mümkündür. Abhazya halkı her iki şeye de sahip olduğunu cümle aleme göstermiştir.Abhazya halkı 1994’de Ardzınba’yı başkan seçerek O’nun liderliğini selamlamıştır.
1999’da ikinci kez başkan seçerken kahramanlığını onurlandırmıştır. 2004’deki seçimde ise kahraman lideriyle olan ilişkisinin ince sınırını ustalıkla belirlemiş, kendi doğrusunu (adayını)
liderinin doğrusunun (adayının) önüne koyarak bildiği yoldan yürümüş ve seçimini yapmıştır. Üstelik bunu koca Rusya’nın aksi yöndeki baskıcı telkinine rağmen yapabilmıştır.
Abhazya halkı liderini o kadar çok sevmiştir ki, egosunun kişiliğini yutmasına müsaade etmemiştir; gerektiğinde ‘lider Ardzınba’ya karşı ‘insan Ardzınba’yı korumasını bilmiştir. Abhazya halkı ve lideri insanlık adına, demokrasi adına kutlanmayı, alkışlanmayı fazlasıyla hak
ediyor... Elbirliği ile, güçbirliği ile Abhazya’yı zafere, özgürlüğe ve bağımsızlığa taşıyan tüm kardeş Kuzey Kafkas halkları birik adına, dayanışma adına kutlanmayı ve alkışlanmayı fazlasıyla hakediyor.
Teşekkürler Ardzınba.
Teşekkürler Abhazya halkı.
Teşekkürler Kuzey Kafkasya’nın yiğit
halkları...__________Sezai BABAKUŞ
''Halkına hizmet edenleri örgütlemeye gerek yoktur.Kalabalıklar kendiliğinden sessizce,derinden bir saygıyla toplanır,toplanır,toplanır,meydanlara sığmaz. Ardzınba'nın vefatı Dünya'nın neresinde olursa olsun Tüm Çerkesleri hüzne boğmuştur.Ve büyük Lider hizmetinin karşılığını halkının saygıyla naaşının önününde "tazim" etmesiyle görmüştür.Ruhun şadolsun...'' —
